EINDHOVEN - De stad ziet er heel anders uit voor mensen die dakloos zijn. Zij leven volgens andere regels en zien een kant van Eindhoven die de meeste mensen zich nooit hoeven voor te stellen. De plekken waar ze verblijven, bieden hen veiligheid en onderdak. Dit zijn plekken waar ze niet gestoord of afgewezen worden. Zoals de grote boom op de TU/e-campus. De struiken verbergen een droge schuilplaats en de boom wordt beschouwd als een heilige plek waar mensen in nood zich veilig kunnen voelen. Andere plekken hebben een heel ander verhaal, zoals onder de trap van een opslagloods of een zandplek in de struiken achter station Strijp S.


De term dakloosheid roept een heel specifiek beeld en oordeel op, terwijl het spectrum van dakloosheid in werkelijkheid veel breder is. De meest recente ETHOS-telling telde meer dan 28.000 daklozen in 9 regio's in Nederland. De onzichtbare mensen in jouw stad verschillen niet zoveel van jou of mij.

Een veelvoorkomend misverstand is dat verslaving de voornaamste oorzaak van dakloosheid is, terwijl verslaving in feite vaak een gevolg is van dakloosheid, voortkomend uit de behoefte om de dagen door te komen en de gevoelens te verdoven die gepaard gaan met het leven op straat.

Aan de ene kant heb je Nancy. Zij was het grootste deel van haar leven dakloos. Ze verbleef in die tijd op meer dan 40 verschillende plekken en heeft alle facetten van dakloosheid ervaren. Ze vertelde hoe vrijheid, eenzaamheid en verveling de weg terug vrijwel onmogelijk maken. Als je dakloos wordt, verlies je je adres, wat in feite betekent dat je voor de overheid niet meer bestaat. Geen adres of postbus hebben betekent vaak dat je je baan verliest. Voor mensen die in een opvangcentrum voor daklozen verblijven, gelden er veel regels met betrekking tot de avondklok en het verblijf buiten het centrum.

Aan de andere kant van het spectrum vertegenwoordigt Frank een kant van dakloosheid die zelden besproken wordt. Frank raakte thuisloos nadat zijn huis was afgebrand. Hij zat midden in een studie, en het volgende moment stond hij met twee tassen vol essentiële spullen bij een opvangcentrum.

De realiteit is dat mensen tussen wal en schip vallen. Zelfs in een comfortabel land als Nederland, met systemen en organisaties die dit juist moeten voorkomen.

Deze plekken en de mensen die er verblijven verdwijnen niet, ook niet als je er langs blijft lopen. Dus stop er misschien eens even bij.